Risale-i Nur Hizmet Tarzının Aynen Korunması ve Devam Ettirilmesinden Ne Anlamalıyız?

Bir ağacın kendi tatlı, leziz meyvesini inkâr etmesinin yakışık almayacağı hakikatini aklınızda tutmanızı rica ederek soruyoruz: Üstad Bediüzzaman’ın hizmet tarzını aynen korumak ve devam ettirmekten ne anlıyorsunuz? Elbette ezberci bir şekilde sadece nakletmek, içindeki hakikatlerin hayat bulması manasına gelmeyeceği açıktır. O yazılanların ne türden tatlı, leziz meyveleri netice vermesi için (ne gibi bir işe yaraması için) kaleme alındığını sormamız gerekmez mi?

Velev ki hissederek ve anlaşılarak okunuyor olsun.. E bu durumda da, okunup anlaşılanların sinede ve zihinde saklı ve hapis kalması ve hiçbir meyve vermemesi, gelişmemesi, sözlü ve yazılı olarak ifade edilmemesi, arttırılmaması, geliştirilmemesi, onlar üzerinden yeni şeyler üretilmemesi ve dahi böyle bir şey vaki olursa da manasız bir şekilde karşı çıkılması ve sahipsiz bırakılması daha da vahim ve üzücü değil midir?

Okumaya devam et →